Friday, December 13, 2013

Nico's Diaries: The Prom King — Part 3 of 4

Tinanggal ni Ralph ang pagkaka-butones ng pantalon ko at pagkatapos n’yang ibaba ang zipper nito, sinimulan n’ya agad paglaruan ng kanyang bibig ang alaga kong kanina pa nagpupumiglas. Nabasa ng laway ang white briefs ka nang dinila-dilaan n’ya ang ngayo’y nakabakat ko ng etits. Maya-maya pa’y inilabas na n’ya ito at tuluyang inangkin ang kabuuan nito gamit ang bibig. Obviously, hindi ito ang unang pagkakataon na sumuso ng tarugo nitong si Ralph.

Nag-enjoy si Ralph sa pag-chupa sa ‘kin at hindi ko mapigilang hindi umungol sa sarap. Bihira lang ako magpa-chupa at ngayon pa lang ako nagpa-chupa sa kakilala. Noon ay sa mga strangers lang sa bus o sa mga sinehan. Laging no strings attached.

Hinawakan ko sa ulo at sa baba si Ralph habang lalong kinakantot ko ang bibig n’ya. Tumitigil lang ako ‘pag medyo nabibilaukan s’ya. Ang sarap tingnan ng maamo n’yang mukha na sinusubo at dinidilaan ang kabuuan ng aking alaga.

Halos matunaw ako sa libog nang tiningnan n’ya ko sa mata habang nagpakasasa s’ya sa sarap. Parang itinuturo n’ya sa ‘kin ang tamag pagpapaligaya ng minamahal sa buhay.

Sa tuwing hinihigop n’ya ang titi ko’y hindi lang ako napapapikit sa sarap, napapakagat-labi din.

“Sige, Ralph, isubo mo pa. Ahhhhhhhhhhh.”

Muli ay tumayo si Ralph para halikan ako sa lips. Abot langit ang saya ko sa sarap.

Hindi pa man kami nilalabasan ay pareho na kaming pagod na pagod na. Sumandal din s’ya sa mesa katabi ko. Inakbayan ko s’ya sabay hawak sa pisngi habang sinusubsob ko sa mga labi ko ang mga labi n’ya. Habang naghahalikan kami, jinajakol namin pareho ang malalaki naming tarugo. Paminsan-minsan palitan kami ng hawak.

Ilang minuto pa’y nilabasan kami ng sabay, at hinayaan naming tumilamsik sa sahig ng dressing room ang tamod namin. Sabay kaming humiga sa ibabaw ng mesa. Hinayaan muna naming magpalipas ng pagod ang bawat isa.

“Ito na siguro ang pinakamasarap kong gabi,” sabi ni Ralph.

“Ako, ito ang pinakamasarap na gabi sa buhay ko,” sabi ko naman sa kanya. Inemphasize ko na wala namang iba pang gabi na ginagawa ko ang ganito.

Tinagilid n’ya ang ulo n’ya para iharap sa ‘kin.

“Alam mo kung bakit ko nasabi ‘yon?” Seryoso ang boses ni Ralph.

“Bakit?”

“Dahil ikaw ang kauna-unahang taong nagpabago ng pananaw ko sa buhay.”

Medyo naka-relate ako sa tono ng boses ni Ralph. Kahit na sa totoong buhay ay meron s’yang long-time girlfriend sa katauhan ni Bell, hindi kaila na hindi s’ya fully satisfied sa relasyon nila. Ramdam ko ang lungkot sa boses n’ya. Ramdam ko ang takot na bumabalot sa pagkatao ni Ralph. Hindi s’ya nag-iisa.

“Paano ko naman nabago ang pananaw mo, aber?” Medyo pabiro kong sagot sa kanya.

“Sa maniwala ka man o sa hindi, ngayon lang ako naging tunay na masaya.”

Naudlot ang usapan namin ni Ralph nang mapansin ko ang oras. Mag-a-alas otso na ng gabi at magsisimula na ang program. Tumayo kami at inayos ang sarili. Inayos ko ulit ang tie n’ya and totoo nga, he’s just as handsome as Chris Evans when all dressed up.

Sabay kaming lumabas sa dressing room at naglakad papunta sa quadrangle kung saan naroon ang iba pang mga juniors at seniors na umattend ng prom.

Mahaba ang gabi at medyo bored ako sa flow ng program.

“This is the moment that we’ve all been waiting for: The announcement of winners of this year’s Prom King and Prom Queen.” Lahat ng nominees ay pinaakyat sa stage for a very brief introduction. Limang lalaki. Limang babae. S’yempre, isa lang ang tatanghaling Prom King at isang Prom Queen

“Our next candidate is not only on top of his class, but he’s also an avid musician who dreams to make it big someday. Let’s give him a big round of applause. Ralph de Dios.” Sinalubong ng masigabong palakpakan si Ralph. And, damn, those dimples again. Ngumiti si Ralph sa madla, and I don’t know why but I did feel so proud of him. Pumalakpak ako ng malakas.

“The fifth and final candidate is a champion debater, badminton player and editor-in-chief of The Voice. I don’t know where he gets his time, but let’s call on stage, the charming, Nico Valmonte.” Wow, buti na lang hindi nito sinabing Nicholas.

Wala akong stage fright at sanay na sanay na akong humarap sa mga tao dala ng training ko sa pagde-debate, kaya naman confident akong umakyat sa stage. Napakasarap pakinggan sa tenga ng palakpak ng mga tao, and I only hope na ginawa nila ang palakpak nila out of admiration. Hindi ko alam, pero gusto ko talagang maging instrumento nila sa pagbabago at sa pag-unlad. Tinapik ko sa balikat si Ralph na s’ya kong sinundan. Ngumiti naman s’ya sa ‘kin.

Itutuloy…

1 comment:

Anonymous said...

wala pong part 4? :(